Dodatkowe umowy dotyczące nadgodzin
Dodatkowe umowy dotyczące nadgodzin muszą jasno i wyraźnie określać, w jakich sytuacjach nadgodziny mogą być wykonywane oraz w jaki sposób są wynagradzane lub rekompensowane czasem wolnym. Dla nieletnich uczniów zawód nadgodziny są zasadniczo dozwolone tylko w sytuacjach nadzwyczajnych. Pełnoletni uczniowie zawodu mogą wykonywać nadgodziny tylko wtedy, gdy nie wpływają one negatywnie na cel szkolenia. Dodatkowa umowa powinna określać, ile nadgodzin jest maksymalnie dozwolone i czy mogą być one nakładane tylko za uprzednią zgodą przełożonego. Niedozwolone dodatkowe umowy, które zobowiązują ucznia do regularnej pracy w nadgodzinach, są nieważne.
Uzgodnienia dotyczące kosztów podróży i wydatków na podróże
Często poruszanym tematem w dodatkowych umowach są zasady dotyczące kosztów podróży i wydatków na podróże. Dotyczy to szczególnie zwrotu kosztów dojazdu do szkoły zawodowej lub w przypadku zewnętrznych działań edukacyjnych, takich jak kursy organizowane przez instytucje. Umowa o kształcenie zawodowe może określać, że pracodawca zwraca koszty dotyczące transportu publicznego lub ryczałt za przejechane kilometry w przypadku używania własnego pojazdu. Warunki zwrotu kosztów związanych z wyżywieniem oraz kosztów noclegu podczas kursów wielodniowych mogą być również ustalone. Umowa o kształcenie zawodowe powinna dokładnie określać te zasady, aby uniknąć nieporozumień.
Dodatkowe umowy dotyczące kształcenia zawodowego
Niektórzy pracodawcy oferują uczniom możliwość uczestnictwa w dodatkowych szkoleniach. Takie oferty mogą mieć formę szkoleń, seminariów lub kursów i są często regulowane w dodatkowej umowie. Umowa o kształcenie zawodowe powinna określać, czy uczestnictwo jest obowiązkowe, jakie koszty pokrywa pracodawca oraz czy uczeń zostaje zwolniony z obowiązków w celu uczestniczenia. Ponadto, mogą być również ustalone zasady dotyczące e-learningu lub programów kształcenia zawodowego w trybie zaocznym. Jednak te dodatkowe umowy nie mogą zastępować regularnych treści k培训 zawodowego ani nie mogą nieuzasadnione przedłużać czasu pracy.
Regulacje dotyczące świadczeń rzeczowych
Dodatkowe umowy mogą również dotyczyć świadczeń rzeczowych, które pracodawca udostępnia uczniowi, takich jak odzież robocza, narzędzia, komputery czy podręczniki. W umowie musi być określone, czy te zasoby są wypożyczane, czy też na stałe udostępniane uczniowi. W przypadku wypożyczenia należy w umowie jasno określić, jak odbywa się ich zwrot i kto ponosi koszty w przypadku uszkodzenia lub zgubienia. Regulacja dotycząca świadczeń rzeczowych nie może jednak nadmiernie obciążać ucznia ani narzucać mu zobowiązań, które wpływają negatywnie na cel kształcenia zawodowego.
Uzgodnienia dotyczące pracy dodatkowej
Pracodawca w umowie o kształcenie zawodowe może określić, czy oraz w jakim zakresie uczeń może podejmować pracę dodatkową. Regulacja ta ma na celu zapewnienie, że cel kształcenia zawodowego nie będzie zagrożony przez dodatkowe obciążenia pracą. Całkowity zakaz pracy dodatkowej jest jednak niedopuszczalny, o ile nie wpływa ona na przebieg kształcenia. Dodatkowa umowa powinna wyjaśnić, że prace dodatkowe nie mogą mieć negatywnego wpływu na wyniki szkolenia, a pracodawca może w pojedynczych przypadkach cofnąć zgodę na pracę dodatkową, jeśli wymagają tego względy zdrowotne lub operacyjne.
Klausule zwrotu kosztów kształcenia zawodowego
Jeżeli pracodawca finansuje dodatkowe kształcenie, w umowie o kształcenie zawodowe można umieścić klauzulę zwrotu kosztów, która reguluje zwrot tych kosztów, jeśli uczeń przedwcześnie rezygnuje z kształcenia zawodowego lub opuszcza firmę krótko po zakończeniu kształcenia. Klauzule te są jednak skuteczne tylko w określonych warunkach: muszą być sformułowane przejrzyście i zrozumiale oraz nie mogą nadmiernie obciążać ucznia. Wysokość zobowiązania do zwrotu musi być proporcjonalna do pokrytych kosztów i może obowiązywać tylko przez określony czas.
Regulacje dotyczące korzystania z wyposażenia firmowego
Jeżeli uczeń podczas kształcenia zawodowego korzysta z wyposażenia firmowego, takiego jak komputery, pojazdy czy specjalne maszyny, może to być regulowane przez dodatkową umowę w umowie o kształcenie zawodowe. Umowa powinna określać, w jakim zakresie korzystanie jest dozwolone, kto ponosi odpowiedzialność za szkody oraz jakie środki bezpieczeństwa należy zachować. Tego rodzaju umowa jest szczególnie ważna w technicznych zawodach, gdzie uczeń regularnie pracuje z wysokiej jakości sprzętem. Pracodawca nie może jednak obciążać ucznia odpowiedzialnością za szkody powstałe w ramach kształcenia, chyba że wystąpiła rażąca niedbalstwo.
Regulacje dotyczące zatrudnienia po zakończeniu kształcenia
Niektórzy pracodawcy oferują uczniowi gwarancję zatrudnienia po pomyślnym ukończeniu kształcenia zawodowego. Ta umowa może być zawarta w umowie o kształcenie zawodowe jako dodatek i powinna dokładnie określić warunki zatrudnienia. Obejmuje to czas trwania następnej umowy o pracę, wynagrodzenie oraz stanowisko w firmie. Tego rodzaju umowa zapewnia uczniowi pewność planowania, ale jest ważna tylko wtedy, gdy jest spisana na piśmie i jasno sformułowana. Pracodawca może warunkować zatrudnienie od wyników ucznia.
Umowy o zachowaniu poufności
Umowy o zachowaniu poufności regulują, że uczeń musi zachować w tajemnicy sprawy związane z firmą, tajemnice handlowe lub informacje poufne nawet po zakończeniu kształcenia zawodowego. Ta umowa może być szczególnie ważna w zawodach, w których mają dostęp do wrażliwych danych, takich jak branża IT czy w firmach badawczych. Tego rodzaju dodatkowa umowa nie może jednak ograniczać zawodowego rozwoju ucznia ani nieuzasadnienie go dyskryminować w przyszłej pracy zawodowej. Umowa o zachowaniu poufności musi być zatem precyzyjnie sformułowana i dotyczyć tylko wiedzy nabytej w ramach kształcenia zawodowego.
Dodatkowe umowy dotyczące korzystania z pojazdów
Jeżeli uczeń w trakcie kształcenia zawodowego korzysta z pojazdów firmowych, może to być regulowane przez oddzielną dodatkową umowę w umowie o kształcenie zawodowe. Umowa powinna określać, na jakich warunkach pojazd może być używany, kto ponosi koszty paliwa i konserwacji oraz jak regulowane jest korzystanie prywatne. Dodatkowa klauzula może wyjaśnić kwestię szkód i kwestii ubezpieczenia. Uczeń nie może jednak być pociągany do odpowiedzialności za wszelkie szkody, jeśli te powstały bez rażącej niedbalstwa lub działania umyślnego.
Uzgodnienia dotyczące korzystania z prywatnych urządzeń
Niektórzy pracodawcy zezwalają lub wymagają korzystania z prywatnych urządzeń, takich jak laptopy czy smartfony w ramach kształcenia zawodowego. Ta kwestia powinna być wyraźnie uregulowana w umowie o kształcenie zawodowe, aby uniknąć wątpliwości prawnych. Umowa powinna określać, w jakim zakresie można korzystać z prywatnych urządzeń, jak zapewniana jest bezpieczeństwo danych oraz czy pracodawca ponosi odpowiedzialność za ewentualne uszkodzenia lub zużycie. Te dodatkowe umowy muszą jasno określać, że korzystanie z prywatnych urządzeń jest dobrowolne, a uczniowi nie powinny grozić żadne negatywne konsekwencje w przypadku odmowy ich używania.